poNova arhitektura Evrope: Kako su povratak teritorijalnog rata i širenje NATO-a srušili posthladnoratovski bezbjednosni sistem
Evropski kontinent prolazi kroz najradikalnije redefinisanje svoje bezbjednosne arhitekture od pada Berlinskog zida. Sistem zasnovan na ekonomskoj saradnji i diplomatskim dogovorima uništen je povratkom visokointenzivnog rata na istoku Evrope. Suočene sa novom realnošću, evropske države su napustile dugogodišnje koncepte neutralnosti, pokrećući istorijski talas širenja Severnoatlantskog saveza koji je transformisao Baltičko more u unutrašnje jezero Alijanse.
Kraj nordijske neutralnosti i geopolitički preokret na Baltiku
Odluka Finske i Švedske da prekinu vojnu neutralnost i zatraže članstvo u NATO-u predstavlja ogroman zaokret. Finska je uvela dugu granicu sa Rusijom i donijela moćnu armiju, dok je Švedska obezbjedila kontrolu nad ostrvom Gotland, ključnim faktorom za kontrolu Baltika. Sa izuzetkom Rusije, sve države na Baltičkom moru sada su članice NATO-a, što olakšava odbranu baltičkih republika, dok je ruska eksklava Kalinjingrad ostala u potpunom okruženju.
Remilitarizacija i nova gvozdena zavjesa
Tektonski zaokret vidi se i kroz proglašenje politike Zeitenwende u Njemačkoj, čime je pokrenut specijalan fond od 100 milijardi evra za modernizaciju vojske. Širom Evrope, odbrambena industrija radi u više smjena, što označava povratak ratne ekonomije. Krajnji ishod je uspostavljanje nove gvozdene zavjese od Arktika do Crnog mora, gdje će stabilnost zavisiti isključivo od vojnog odvraćanja i ravnoteže straha, bez prostora za kompromis u doglednoj budućnosti.
